این چادر زندگیه منه!!!!!!!!!!

عمری درآرزوی هیچ به دنبال هیچ می رویم

هیچ می یابیم و به هیچ دل می بندیم

از هیچ پوچ می سازیم

و به پوچ دل خوشیم

و همچنان در پوچی خود غرقیم.

همه جا تاریکه ،تاریکه تاریک مثل شب...

نه اما مثل شب نه ؛چون تو شب ماه هست که برات دست تکون بده یا ستاره های کوچولو که برات چشمک بزنن و عطر گل های شب بو ...

هر چند من هیچ وقت واقعا گل ها رو دوست نداشتم.

این تاریکی فرق داره یه جورایی کثیفه انگار تو باتلاقم دورو برم هیچی نیست اما محیط خیلی سنگینه ،پر از پوچی

و سکوت ؛سکوتی که هر لحظش مثل ضرب آهنگ یه موسیقی پر هیاهو مغزمو می کوبه

واقعا ساکته؟ شاید صدای وجدان...

دستامو بازکردم و کور مال کور مال جلو می رم ،لمس می کنم بو می کشم اما چیزی نمی بینم .

یه دیوار،انگار جنسش از شیشس مثل روح آدم

دارم خفه می شم می خوام داد بزنم اما هر بار دهنم رو باز می کنم از لجن پر میشه.

دیگه رمقی برام نمونده به دیوار تکیه میدم و رو زمین می شینم

یه مرگ تدریجی

پ.ن:این چادریه که من توش زندگی من کنم همین ؛زیاد فلسفی نیست .

عشق کشکه

زندگی کشکه

تو کشکی من کشکم

کشک ،کشک ،کشک.................

واو چقدر کشک همینه همه واسه هم آش می پزن

آش کشکه خالته بخوری پاته نخوری پاته

بخور بخور بخور................

خفه شدی؟

داری بالا میاری

اه این که آش نیست لجنه............

تف کن تف کن بیرون

تف نکن زشته..............

قورت بده بی خیال

صبح دیر از خواب پاشد هیچ کس خونه نیست،با این که حداقل 12 ساعت خوابیده هنوز تنش خستس

بی قراره، یه چیزی داره اذیتش می کنه

یهو یاد دوست دوران دبستانش افتاد حتما همونه خیلی وقته بهش زنگ نزده

دفتر تلفن حرف م ایناهاش

زنگ سوم

بله صدا بی حوصلس

سلام

ا سلام تویی چه عجب

احوال پرسی صدا حواسش نیست

مثل اینکه بی موقع مزاحم شدم

نه صدا بی میله

اِم باشه فقط زنگ زدم خداحافظی کنم

می خوای بری مسافرت

آره

سوقاتی یادت نره خوش بگذره خداحافظ

مسافرت!!!! چه غلطا با این همه غمی که تو دلشه قبرستون هم نمی تونه بره

قبرستون یاد مامان بزرگش افتاد زنه خوبی بود

ولی وقتی مرد دیگه چیزی ازش باقی نمونده بود

توآینه نگاه می کنه دیگه چیزی ازش باقی نمونده

اون که همش 21 سالشه

فکر کرد شاید وقتشه

چی وقتشه

یاد صبح افتاد،هنوزم یه چیزی اذیتش می کنه

ترک زمین 3 -0 به نفع حریف، به جهنم کی اهمیت میده؟

رفت توحموم، وان رو تا نصفه از آب پرکرد

آخ یادش رفته بود نامه بنویسه بی خیال کی میاد تو این هیرو ویر نامه ی اونو بخونه؟

کنار وان زانو زد دستاش رو برد تو آب و چرخوند دایره هایه بسته ی مشکلات

چیزی تو دستش برق زد یه حرکت از راست به چپ

یه آن فکر کرد که راحت شده

خودشو آزاد می دید ولی بعد حس بدی رو تجربه کرد

آینده ای رو دید که می تونست داشته باشه

پشیمونی،خواست بلند شه ولی توان نداشت

کاش زمینو این جوری ترک نمی کرد

خسته شده بود از یه جا نشستن اما پای رفتن هم نداشت

زندگیش خیلی یک نواخت بود هیچ تغیری توش نبود

همون تصاویر همیشگی

همون آدما که بی توجه از کنارش رد می شدن بدون حتی یه نیم نگاه به اون

تا اینکه بالاخره یکی بهش نگاه کرد

با خودش فکر کرد که این با بقیه فرق داره

نگاهش خیلی عمیق و تاثیر گذاره

حس می کرد قلبش داره تاپ تاپ می زنه

نمی تونست احساساتش رو کنترل کنه

وای داشت می  یومد طرفش

دستشو به سمتش دراز کرد

آروم از جا برداشتش

دستاشو پاک کرد

و بعد مچالش کردو یه سره تو سطل زباله انداختش

همچنان به بی سروته نوشتن ادامه می دی کی به کیه ؟

تو این دنیای شیر تو خر کی اهمیت می ده که نوشته هات چه معنی می ده؟

همه یه جوری سر گرمه خودشونن ،مثل خودت

اونقدر تو دنیای خیالیت غرق شدی که حتی بعضی وقتا یادت نمیاد دنیای واقعی،دوستای واقعی یا اتفاقای واقعی چه جورین

حتی از این دنیای خیالی هم چیزی نصیبت نمیشه؛تخیل غیر خلاق

نمی تونی به چیزی جز دنیای واقعی فکر کنی

همیشه قانون ها و محدودیت ها دست و پا تو می بندن

حتی تو خوابم پرواز ممنوع!!!!!!!

گیر کردی ، نه پر پرواز و نه صبر عیوب

مثل بچه فیل که وقتی تو بچگی نتونه یه شاخه ی کوچیک رو بشکونه وقتی بزرگ شد هم نمی تونه

وقتی تو بچگی یاد نگیری فکر کنی بزرگ هم که شی منتظری بقیه واست فکر کنن

یه توله سگ کوچولو و حرف گوش کن

دمت رو تکون بده ببینم؟!؟!؟!؟!؟!؟!؟!؟!؟!؟!؟!؟!؟!

اما دیگه وقتی بزرگ شده کسی نیست که حوصله داشته باشه این توله سگو ببره و بگردونه (تازه اصلا بیرون بردنه سگ غیر قانونیه)

خونه خالیه همه رفتن بیرون

ساعته اول:من عاشقه تنهاییم چقدر خوبه آدم دورو برش خلوت باشه

ساعت دوم:وقتی کسی نیست که هی دمه گوشم وزوز کنه چه آرامشی دارم

ساعت سوم:عجب حالی میده کسی نیست که هی سین جیمم کننه

ساعت چهارم:بد نیست یکی شون خونه بود

ساعت پنجم:گلوم گرفت از بس حرف نزدم

ساعت ششم:کاش یکی بود به کارام اهمیت می داد

ساعت هفتم:بابا غلط کردم بیاین خونه

سرخ پوست کوچولو:من یه نوازنده ی بزرگم!!!!

رئیس بزرگ:بر منکرش لعنت.

سرخ پوست کوچولو:من یه نوازنده بزرگ ویولن سلم .

رئیس بزرگ:با این جزئیات نمیدونم من فکر کردم منظورت سمفونی زندگیه

سرخ پوست کوچولو:سمفونی زندگی!!!! مارش عزا رو که خوب می زنم

رئیس بزرگ:ولی کسی سمفونی زندگی رو بلده با مارش عزا کاری نداره

سرخ پوست کوچولو:کی گفته من سمفونی زندگی رو بلدم؟؟؟؟

رئیس بزرگ:تا وقتی زنده ای نت دیگه ای نداری

سرخ پوست کوچولو:ولی من از رو نت نمی زنم سبکه ابداعی خودم رو دارم

خوب عرض به خدمته انوره همه ی دوستانه گلو(گلو نه ها گل و) بلبلم که من دیگه نمی خوام قصه هایه مسخره ی مو ادامه بدم

چرا؟ خوب تابلو دیگه چون فعلا نه از دسته بابام ناراحتم نه می خوام برادرمو خفه کنم درنتیجه کاملا اصولی هیچ کدوم از اتفاقات گنده بچگیمو یادم نمی یاد و خوشبختانه (البت واسه شوما)خلاقیته داستان نویسیم هم خشکیده و خلاصه کلم(کلم نه ها کله ام) کاملا خالیه لابد از خاطره ی آبکیه آپه قبلیم گوشی اومده دستتون (چقدر وقتی یه گربه ی خیکی بغله آدمه تایپ کردن سخته).............................

خوب جاشو درست کردم زیاد به پرو پام نپیچه

عرض میکردم که بعله من دیگه داستان دونم خشکیده پس چه باید کرد؟

به این نتیجه رسیدم که هرچی اومد دمه دستم بنویسم(کی به کیه!!!) اینه که چون فعلا هیچی نیومده دمه دستم مجبورید به همین مزخرفاتی که تحویلتون میدم راضی باشید(البت فکر نکنید رضایتتون خیلی هم مهمه هااااا من واسه دله خودم می نویسم)

امروز واقعا جمعه ی مزخرفی بود فکر نکنم این روزهایی که من تجربه می ک(آخ گوساله دماغمو گاز گرفت)نم رو کسی دیگه ای تجربه کرده باشه صبح ساعته 11.30 از خواب پامیشم صبونه و ناهارو یکی کوفت می کنم بعدم خودمو تو کتابام که دیگه همشون تکراری شدن خفه می کنم (هی میگم واسم کتابه جدید بخرن ولی مانی میگه نمی تونه روزی 3 تا کتابه 400 صفحه ای بخره)بعد ساعت 4 بعد از ظهر می خوابم (می گن خوابه بعد از ظهر باعثه افزایشه کارایه ذهن میشه)6 پا می شم بازم کتاب کوفت می کنم اگه فیلم خوب داشته باشیم فیلم می بینم و ساعته 3 -4 صبح هم می خوابم(واقعا روزهایه پر باری رو پشته سر می زارم) البته روزی 2 ساعت نت رو هم هر جایه برننامه تونستید جا بدبد دیگه(تمامه این کار ها همراه با موسیقی انجام میشه)البته از 1 شنبه همه ی این روز هایه مزخرف تموم میشه و به روزهایه مزخرف تری تبدیل می شه چون باید روزی 12 ساعت از وقته بی خودمو تو خراب شده(دانشگاه) آتیش بزنم و به سوختنشون زل زل نگاه کنم و بگم به درک می تونستی همون موقع که فهمیدی از دا نشگاه متنفری مثله یه مرد بزاریش کنار و بری سراغه علاقت ( نکه چفدر هم می دونم به چی علاقه دارم)خوب دوستایه گلم اگه شما واسه بهتر شدن زندگیه چرنده من راه کاری سراغ دارید تو کامنتا بگید

فعلا

سایتون کم نشه

سرخ شده ی کوچولو

پ.ن:شما از Haggardچیزی گوش دادین؟ ندادین خوب برید گوش بدید بعدم اگه سایتی چیزی در موردشون یافید این کوچولو رو هم در جریان بزارید (خودش حاله گشتن نداره تنبل)